Ανιούσα υγρασία σε κατασκευές

Η ανιούσα ή ανερχόμενη υγρασία αποτελεί ένα από τα πιο συχνά προβλήματα που μπορεί να εντοπιστούν τόσο σε παλιά όσο ακόμα και σε νεόδμητα κτίρια. Προκαλείται από τον εγκλωβισμό του νερού στο έδαφος (θεμελίωση) ή σε υποκείμενους ορόφους. Αναζητώντας διέξοδο το νερό αυτό, υπό την μορφή ατμού, κινείται προς τα πάνω μέσω των μη εμφανών τριχοειδών ρωγμών των δομικών υλικών προκαλώντας συνήθως στο κάτω μέρος των τοίχων (σε ύψος που μπορεί να φτάσει μέχρι και στο 1 μέτρο από την βάση του τοίχου) τα εξής προβλήματα:

  • Εμφάνιση αλάτων
  • Αποκόλληση επιχρισμάτων και βαφών
  • Αποσάθρωση υλικών
  • Ανάπτυξη μυκήτων
  • Αύξηση δαπανών θέρμανσης

Η αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού αποτελεί μια από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες που συναντά ο μηχανικός κατά την διάρκεια της κατασκευής αλλά και μετά το πέρας αυτής, καθώς πολλές φορές τα μέτρα που λαμβάνονται στην κατασκευή (στεγανοποίηση τοίχων στην ζώνη επαφής με το έδαφος, στεγανοποίηση τοιχίων υπογείου κλπ.) δεν κρίνονται πάντοτε επαρκή για να αποκλείσουν κάθε πιθανή δίοδο της υγρασίας στα σημεία έδρασης της τοιχοποιίας. Εδώ πρέπει να τονιστεί η σημασία σφράγισης κάθε αρμού κοντά στις τοιχοποιίες (π.χ. αρμοί στις ποδιές μαρμάρου των εξωτερικών κουφωμάτων, αρμοί στην επαφή πλακών πεζοδρομίου με σοβατεπιά κλπ.), καθώς μπορεί να αποτελέσει σημείο διείσδυσης νερού με αποτέλεσμα τον σχηματισμό ανιούσας υγρασίας.

2016-05-07 15.12.49.jpg

Η ανιούσα υγρασία μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορους τρόπους ο καθένας εκ των οποίων όμως έχει ειδική εφαρμογή και κατά συνέπεια απαιτεί υψηλή εμπειρία και κατάρτιση. Μια από τις λιγότερο επεμβατικές και κατά συνέπεια σχετικά οικονομική μέθοδος αντιμετώπισης της ανιούσας υγρασίας είναι η δημιουργία ενός στεγανωτικού φράγματος στην βάση του τοίχου. Περιλαμβάνει την διάνοιξη οπών σε ύψος περίπου 30 – 50 εκατοστά από την βάση των τοίχων και σε συχνότητα που εξαρτάται από το μέγεθος του προβλήματος και το πάχος της τοιχοποιίας. Στις οπές αυτές πραγματοποιούνται ενέσεις λεπτόρρευστων μονωτικών υλικών (π.χ. ενέσιμες εποξειδικές ρητίνες) που σφραγίζουν το πορώδες στο σημείο των οπών με αποτέλεσμα την διακοπή του φαινομένου της ανιούσας υγρασίας και την στεγάνωση της επιφάνειας του τοίχου.

2

Το τελευταίο διάστημα έχουν αναπτυχθεί και εφαρμοστεί και άλλες πιο αποτελεσματικές μέθοδοι αντιμετώπισης της ανιούσας υγρασίας όπως για παράδειγμα η τεχνική της εξουδετέρωσης ηλεκτρικών φορτίων, μέθοδοι οι οποίες όμως απαιτούν την χρήση σύγχρονου εξοπλισμού γεγονός που τις καθιστά ασύμφορες για μικρής κλίμακας κατασκευές.

1.jpg

Συνοψίζοντας, πρέπει να τονιστεί ότι τα φαινόμενα της ανιούσας υγρασίας καθώς και οποιασδήποτε άλλης μορφής υγρασίας στις κατασκευές μπορεί να έχουν διάφορες αιτίες όπως η ελλιπής στεγάνωση των δομικών υλικών, η χρήση αμφίβολης ποιότητας μονωτικών υλικών, λοιπές κακοτεχνίες κλπ.. Η αναγνώριση της αιτίας του προβλήματος από εξειδικευμένο μηχανικό αποτελεί θεμελιώδες βήμα προς την επίλυση του. Στη συνέχεια και σε συνεργασία με εξίσου εξειδικευμένα συνεργεία σχεδιάζεται και εφαρμόζεται ο κατάλληλος τρόπος αντιμετώπισης που θα οδηγήσει σε επίλυση του προβλήματος με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Αποστόλης Γ. Μπαταβάνης

Μ.Sc. Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s